ดึงตัวเอง....
posted on 19 Jan 2012 06:05 by i3elleสวัสดีเจ้าบล๊อคน้อยๆ คิดถึงนะ.... ไม่ได้เข้ามาหาแกตั้งนานแนะ
ที่ผ่านมา ชีวิตมันก็ค่อยข้างวุ่นวายนะ อะไรก็ไม่รู้กันนักกันหนา
บางครั้งก็เหมือนรู้สึกว่าชีวิตมันแย่ มันพังทลายลงไปยังไงก็ไม่รู้
ปัญหาแต่ละอย่างก็ถาโถมเข้ามาโดยที่เราเหมือนจะรู้สึกตัวและไม่รู้สึกตัวยังไงก็ไม่รู้
จะว่าไม่รู้ปัญหาก็ไม่เชิง จะว่ารู้อยู่แล้วแต่รับไม่ได้ก็ไม่เชิง บางครั้งการยืนอยู่บนความเป็นจริง
มันก็ค่อนข้างที่จะรับไม่ได้นะ แต่ความเป็นจริงยังไงก็เป็นจริงอยู่ดี
ต่อให้เราหนีมันไปไกลให้ตายแค่ไหนก็ตาม...
ที่ผ่านมาช่วง 4 ปีนี้ เราพูดได้คำเดียวว่าเราเหนื่อย
เหนื่อยกับคนโกหก เหนื่อยกับความหลอกลวง
เจ็บปวดเพราะสิ่งต่างๆ เหล่านี้.... ทำไมกันนะ....
ความรัก.. บางครั้งทำให้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง ต้องคอยตามใจเอาใจคนรัก
จนลืมจุดยืนของตัวเองไป สุดท้ายสิ่งที่ทำให้เขาไปทุกอย่าง....
ความสุขจากเรามันอยู่ตรงไหนกันแน่นะ?? รักมากแค่ไหนได้มาเพียงหนึ่งคำ "ดีเกินไป" (บ้า!!!)
ไหนจะปัญหาที่บ้าน...
(ฉันอาจจะไม่ใช่คนแรกที่เจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้เพราะยังมีคนที่เจอเรื่องเลวร้ายกว่าฉันก็มีอีกมากมาย....)
เรื่องหลายๆ ที่เราไม่ได้เป็นคนกระทำแต่มันเกิดขึ้นเพราะคนรอบข้าง
มันจึงมีผลกระทบมาถึงจิตใจของเราด้วย....
"ใช่" ตอนนี้เรารู้สึกว่าเราเจอเรื่องแย่ๆ แต่เรื่องพวกนั้นก็ทำให้เราโตขึ้น
ได้เรียนรู้โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง.... หลังจากที่ถูกปิดหูปิดตามาเนินนาน
ตอนนี้ฉันกำลังอยู่ในช่วงพักผ่อน... โชคดีว่าที่มีเรื่องตอนตรุษจีนพอดี ที่บ้านได้หยุดงานในส่วนหนึ่ง
จึงทำให้ฉันมีเวลาได้พักผ่อนได้คิดอะไรหลายๆ อย่าง แต่ก็อีกงานอีกส่วนหนึ่งที่ๆ บ้านฉันไม่ยอมหยุด
การมีงานทำเยอะก็ใช่ว่าจะดีนะ ไม่ได้พักผ่อน เสียสุขภาพจิตเสียภาพกายอีก.... อยากให้พ่อแม่ได้พักบ้าง
แต่เขาไม่ยอมหยุดกันบ้างเลย...
นิ... ฉันอยากเก่งกว่านี้เร็วๆจัง....
โตมากแล้วนะ แต่ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยในชีวิต... แอบท้อ
วันนี้ฉันท้อ ฉันเหนื่อย ก็คงจะขอหยุดพัก
มองอดีตให้เจ็บช้ำให้พอ เสียใจให้พอ ร้องไห้ให้พอ และฉันจะพัก....
เพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจของตัวเองให้เร็วที่สุด.... เวลาไม่เคยรอใครก็จริง...
แต่ถ้าเรากำหนดจิตใจให้เข้มแข็งได้ ฉันยังคงเชื่ออยู่นะว่า "เวลา" ยังคอยให้ฉันเข้มแข็ง....
ค่อยก่อนนะเวลา.... ฉันกำลังจะเข้มแข็งในเร็ววัน....
บล๊อคน้อย.... วันนี้พิมพ์แค่นี้ก่อนนะ พอได้พิมแล้วก็อยากจะพิมต่อเรื่อยๆ เลยแหะ
นึกถึงตอนแต่งฟิคให้คนอื่นๆ อ่านกันแหะ ทุกๆครั้งที่ฉันเห็นตัวหนังสือที่ฉันพิม
ฉันมีความสุขนะ... ที่ได้ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาในรูปแบบตัวหนังสือ และรูปแบบต่างๆ
กับผู้คนที่พบเจอ และไม่เคยพบเจอกันมาก่อน....
"คิดถึง....."
คำนี้คงใช้ได้กับทุกสิ่งสินะ.... คิดถึงจัง....
ไว้ถ้ามีเวลาฉันจะต้องแต่งนิยายดีๆ สักเรื่องอีกให้ได้.....
ไปนอนพักก่อนนะ ไว้เด๋วเจอกัน วันนี้ต้องไปทำธุระด้วย ^0^/~